سابق [دههء شصت خورشیدی] سربازان جلبی را که از کوچه ها و خیابان ها گیر کرده و بعد به میدان های جنگ روان می کردند ، نه تعلیمات عسکری بود نه آموزش نظامی! یک میل اسلحه کلاشنیکوف و چند جاغور (خشاب) پر مرمی می دادند اگر در کاغوش [قشله عسکری] فرصتی می شد با کمک و راهنمایی دیگر سربازان چند بار اسلحله ات را باز و بسته می کردی ، بس خلاص. توجیه شان این بود؛ “چند مرمی که در بغل و بغول ات بخورد خود به خود جنگ را یاد می گیری! ” بسیاری از همان سربازان با همین باز و بسته کردن سلاح رتبهء جنرالی را گرفته اند.
ملا شدن این روزها هم مثل جنگ رفتن آن روزها نیاز به درس و تعلیم ندارد فقط کافی است ریشت را ایلا کنی لنگوته ات را کلان بسته کنی مردم خود شان ملا صاحب گفته دنبالت راه می افتند!! در قشلاق ما یک آدم بیسواد و دعوا جلاب را که چند بار به ولسوالی رفت و آمد کرده این روزها مولوی صایب خطابش می کنند!!!
ملا صایب!
