هفته نامه ی بهار شماره ۱۷ – بیست و هشت حمل ۱۳۸۲
وقتی شب می شود و عبور و مرور آدم ها آهسته آهسته فروکش می کند تازه به یادشان می رسد که باید راه افتاد چون در روشنایی روز مجالی برای گشت و گذار در این شهر شلوغ برایشان میسر نیست. روز را بلاخره در یک جایی سر می کنند. مثلاً زیر تخت هتل ها ، پل ها و یا احتمالاً خانه های مخروبه که الحمدالله کم هم نیست. در شب تنها صدای شان را می شنویم و هم عبور عمومی و دست جمعی شان را اگر بیرون برویم، می بینیم. وقتی پارس می کنند این طور احساس می شود که با خشم و عصبانیت عابری را تعقیب کرده و از ساحهء مسئولیت خویش دور می سازند که البته این پارس کردن ها از روی غریضهء ذاتی شان است نه از سر احساسات و یا مسئولیت و یا خدای ناکرده شکم سیر و خاک شریکی- بگذریم!
سگ ها حیوانات نجیب و خون گرمی هستند و شاید هم اولین جانوری باشد که به انسان بیعت داد و با او پروتکل همزیستی مسالمت آمیز و احترام متقابل به حقوق هم و … را به امضاء رسانید و تا امروز با تمام شرایط بر این عهد خود باقی مانده اند. شاید هم از این خاطر باشد که سیاست نمی فهمند.
به همین دلیل است که آدمی هر وقت از تعهد و وفای به عهد صحبت می کند سگ را شاهد مثال می آورد و البته نمی دانم به چه علت هر وقت بخواهد تنفر خود را نسبت به چیزی بیان کند باز هم او را مثال می زند.
به هر صورت در این شهر حاکم بلامنازع کوچه ها و سرک ها و … شب ها سگ ها هستند بالا و پایین جولان می دهند برای خودشان حدود و موقعیت تعیین می کنند و هیچ کس هم نیست جلو آنها بایستد. هر روز هم بر تعداد جمعیت شان افزوده می گردد و مشکلاتی را که بعداً خلق خواهند کرد مد نظر هیچ کس نیست و در این اوضاع پریشان غیر صحی و آلوده شهر چه تاثیرات منفی را ببار خواهد آورد – خدا داند!
البته این سهل انگاری می تواند دلایل قانع کننده ای داشته باشد که ذیلاً عرض می گردد:
– چون در مرحله باز سازی قرار داریم پس هیچگونه حق تخریب نداریم همچنان تخریب جمعیت این مخلوقات الهی را.
– توجه امریکا به سمت عراق معطوف شده لذا تصمیم گرفتن در این مورد بستگی به پایان جنگ علیه عراق دارد.
– جناح های سیاسی قدرت در حال شکل یافتن هستند فرصتی برای این کار نیست.
– به علت مسایل داخلی ، چون انتخابات در راه است.
– طالبان باز هم کم و بیش اظهار موجودیت کرده اند آنها مهمتر هستند.
– سگ هایی که از خارج آورده شده اند چون از حقوق حیوانات آگاهی دارند ممکن است سرو صدایشان در آید.
– به خاطر سگ اصحاب کهف به بهشت رفت به احترام آن باید احترام دیگر همنوعانش را داشت.
– از طرفی چون این شعر را همیشه می خوانیم: میازار موری که دانه کش است … پس سگ ها هم شامل این ماده می شوند
– چون ذاتاً مسلمان هستیم و رقت قلب داریم کشتن جانوران قساوت قلب می آورد.
– امکان دارد انجمن دفاع از حقوق حیوانات ما را به عنوان جنایت کار به دادگاه بین المللی معرفی کند.
