آزرده خاطر

در خبرها و از طریق فضای مجازی مطلع شدم حدود سی هزار تن از هم وطنان مان طی یک روز از طریق مرز اسلام قلعه در هرات وارد کشور شده اند. رفت و آمد هموطنان مان به ایران سال هاست که دوام دارد. خوب به خاطر دارم که در سال ۱۳۶۷ همزمان با خروج نیروهای شوروی از کشور ، حکومت وقت مشی مصالحه ملی اعلان کرد و از مهاجرین می خواست به کشور باز گردند. در آن زمان مرز اسلام قلعه بسته بود. عودت کنندگان مجبور بودند به طور قاچاقی از منطقه ای به نام قزل اسلام وارد قریهء رباط و یا هم چَغَطی شوند. از آن جا موتر های هشت سلندر اردو – لوای چهار سرحدی – آنها را به مهمان خانه ای در اسلام قلعه انتقال می داد. مقامات نظامی و ملکی حکومتی از عودت کنندگان استقبال و دلجویی می کردند. در آن زمان عودت کنندگان را اصطلاحاً آزرده خاطر هم می گفتند. در اسلام قلعه سه وعده غذای عودت کنندگان به عهدهء حکومت بود. و هم چنان کلینیکی نیز برای مریض های احتمالی در نظر گرفته شده بود. بعد از چند روز تعداد مشخصی از عودت کنندگان که تکمیل می شد آنها را با اسکورت قوای مسلح به هرات رسانده و در هتل موفق مقابل چوک گلها اسکان می دادند. در هرات هم سه وعده غذای عودت کنندگان را حکومت تهیه می کرد. بعد از چند روز طیارات شوروی و یا افغان آنها را از میدان هوایی هرات و یا شیندند به کابل انتقال می داد ، آنهایی که اهل کابل بودند ابتدا مدرک شناسایی دریافت می کردند و سپس بعضی مایحتاج شان نیز از سوی حکومت به آنها داده می شد آنگاه به خانه های خود یا اقارب شان می رفتند. آنهایی هم که از ولایات بودند به همین صورت ذریعه طیارات با عزت به اوطان خود باز می گشتند. همچنان در بعضی ولایات به عودت کنندگان زمین نیز توزیع می شد. نظر به آن زمان حالا شرایط بسیار تغییر کرده است. امید است که این روز های سخت برای همیشه پایان بیابد و هم وطنان مان بار دیگر مجبور نشوند اقدام به مهاجرت کنند و …