شامگاه روز جمعه ۲۷ جدی طالبان با برنامه ای از پیش طرح ریزی شده به یک رستورانت لبنانی واقع در قلب شهر کابل حمله کردند که در این رویداد ۲۱ نفر از شهروندان داخلی و خارجی به قتل رسیدند. نظر به گزارش های انتشار یافته یک تروریست انتحاری خود را مقابل دروازه ورودی رستوران منفجر کرد و سپس دو تروریست دیگر وارد رستوران شده و مشتریان آن را به رگبار گلوله بستند. طبق آخرین اطلاعات تعداد قربانیان ۲۱ نفر از جمله ۱۳ خارجی و هشت افغانی است. پنج زن در میان کشته شدگان دیده می شود و حدود پنج نفر نیز زخمی شده اند. این درگیری حدود دو ساعت ادامه می یابد تا این که دو نفر تروریست از پا در می آیند. این حادثه در محافل داخلی و بین‌المللی بازتاب گسترده‌ای داشته است. بان کی مون دبیر کل سازمان ملل این حمله را “هولناک” توصیف کرد. سخنگوی آقای بان گفته: “چنین حمله ی هدفمندی علیه غیر نظامیان کاملا غیر قابل قبول و آشکارا نقض قوانین بین‌المللی بشر دوستانه است. این گونه حملات باید فورا متوقف شوند.”
شورای امنیت سازمان ملل در اعلامیه‌ای این حمله را محکوم کرده و نوشت: “اعضای شورای امنیت تایید کردند که تروریسم در هر شکلی جنایت و ناموجه است، بدون توجه به انگیزه، محل و زمان آن و این که توسط چه‌کسی صورت گرفته است و نباید به دین، ملیت، تمدن و گروه قومی ربط داده شود.”کریستین لاگارد رئیس صندوق بین‌المللی پول، که رئیس دفتر نمایندگی آن در کابل در این حمله کشته شد، در اعلامیه‌ای این حمله را “تراژیک” خوانده است. جوزف دانفورد، فرمانده کل نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت در افغانستان – آیساف – حمله رستوران تاورنا دو لبان را “وحشیانه و بی معنی” خوانده است. فرمانده ناتو گفته است: “بار دیگر گروه طالبان بی‌اعتنایی کامل خود را نسبت به زندگی انسان‌ها و آینده افغانستان نشان دادند. طالبان باید کشتار عامدانه و بدون تفکیک غیر نظامیان را متوقف کنند.
رئیس جمهور حامد کرزی حمله انتحاری شب جمعه توسط طالبان بر غیر نظامیان در شهر کابل را بعد از تاخیری چندین ساعته محکوم کرده گفت؛ اگر نیروهای ناتو و در رأس آن ایالات متحده می خواهند همکار بوده و با مردم افغانستان متحد باشند، آنها باید دهشت افگنی را هدف قرار دهند. خبرنامه ارگ همچنین نوشته است که ایالات متحده پالیسی را دنبال کرده است که “در ده سال گذشته موفق نبوده است.”
عمر داوودزی، وزیر امور داخله در ارتباط به حادثه گفت: که این حمله نشان داد که تاخیر در امضای موافقتنامه امنیتی با امریکا به آغاز مذاکره با مخالفان مسلح دولت افغانستان کمکی نمی‌کند. عمر داوود زی، همچنان گفته است که کابل خواهان مذاکرات عاجل روی توافقنامۀ امنیتی میان کابل و واشنگتن است. وی از ایالات متحده امریکا خواسته است که به خاطر امضای توافقنامۀ امنیتی میان دو کشور هر چه زودتر هیاتی را به افغانستان بفرستد تا زمینه برای امضای آن فراهم شود. در آخرین انکشاف، وزیر داخله در صفحۀ تویتر خود اعلام کرده است که وظیفه آمر حوزۀ دهم امنیتی شهر کابل را در ارتباط به این واقعه که در ساحۀ تحت پوشش امنیتی وی روی داده است،را به تعلیق در آورده است.
چیزی که این حادثه را با حوادث مشابه برجسته می نماید، واکنش تعدادی از شهروندان کشور نسبت به این حادثه است. تعدادی از شهروندان کابل عصر روز یکشنبه ۲۹ جدی در اعتراض به حمله به رستورانت لبنانی راهپیمایی کرده و خواستار پایان حملات تروریستی در کشور شدند. آنان با تجمع در محل رویداد هر یک شاخه گلی را به رسم یاد بود از قربانیان این حادثه در محل گذاشتند. راهپیمایان از محل حادثه تا دفتر سازمان ملل در چهار راهی زنبق راهپیمایی کردند.آنان با تجمع در مقابل دفتر سازمان ملل در قطعنامه ای این حمله را محکوم کردند.این راهپیمان در اعتراضی مدنی نسبت به سیاست های حکومت در مهار تروریسم نیز اعتراض کردند.
در قطع نامه راهپیمایان آمده است: ” ما خواهان توقف هر چه سریعتر سیاست های چندگانه حکومت در برابر تهدید تروریزم در کشور هستیم و مشخصا خواهان قانونمند شدن روند محکومیت، حبس و رهایی متهمان و رهبران حملات تروریستی از زندان هستیم”.آنان همچنان در قطعنامه خود از نهادها و سازمان های بین المللی به خصوص سازمان ملل خواستند تا از دستاورد ها و ارزش های افغانستان در چند سال اخیر حمایت کنند.این معترضان همچنان از نهادهای امنیتی خواستند تا به مکلفیت های قانونی شان در قبال حفظ جان شهروندان افغانستان متعهد باشند.
قابل ذکر است که این نوع رویدادهای تروریستی در افغانستان و به خصوص در کابل موضوع تازه ای نیست. واکنش این تعداد از شهروندان قابل قدر است که صدای خود را به گوش مسئولین از جمله رییس جمهور و جامعه ی جهانی رسانیده و تنفر خود را ابراز می دارند، در حالی که حوادث مشابه ای نیز در گذشته به وقوع پیوسته است. از جمله حمله تروریستی در مقابل دادستانی کل و تفریح گاه قرغه نیز تعدادی از شهروندان بی گناه به شهادت رسیدند. اما این که چرا آن رویداد ها باعث تاثر و واکنش این شهروندان واقع نگردید جای سوال دارد. آیا این واکنش نسبت به رهایی بدون محاکمه ی ۶۵۰ طالبی است که رییس جمهور به صلاحیت خود آن ها را از زندان بگرام آزاد نمود؟ یا این که حضور چند نفر خارجی در میان این کشته شدگان باعث تاثر این شهروندان گردیده است؟
این حادثه نشان داد که طالبان همچنان به اعمال تروریستی خود ادامه خواهند داد، هر چند که حکومت به آنها روی خوش نشان بدهد و دست دوستی دراز کند، و یا این که شهروندان کشور اعمال آنها را محکوم کند!
جهت گیری مشترک حکومت وطالبان !
