۸ می روز جهانی خر نامگذاری شده است. هر چند که تاریخ ان گذشته است ، اما چون به فصل مسابقات خر دوانی نزدیک می شویم ، این یادداشت را نوشتم.
* * * * * *
در گذشته در فصل زمستان و در شهر مزار شریف مسابقه خر دوانی برگزار می شد، که به اصطلاح محلی به ان خر پایگه می گفتند. پایگه ماندن یعنی مسابقه دادن. خر های پایگه با خر های معمولی تفاوت دارد چون در طول سال تیمار می شوند و فقط گاه گاهی صاحبش ٱن را سوار می شود. خر ها را قبل از مسابقه اماده می کنند سپس انها را تا شهرستان تاشقرغان با وسایط نقلیه می برند و از نقطهء مشخصی رهایشان می کنند. البته حین مسابقه کسی سوار خر نمی شود و خر ها از تاشقرغان تا مزار فاصلهء حدود ۵۸ کیلو متر را می دوند. صاحبان خر و کسانی که شرط بسته اند گام به گام سوار بر وسایط نقلیه خرها را همراهی می کنند.
یک نفر از خربازان که در شهر مزار به خر بازی شهرت داشت و از ذکر نامش خود داری می کنم ، سال ها پیش رخ در نقاب خاک کشید. تا لقب خرباز در پسوند نامش نمی گفتی کسی او را نمی شناخت! همانطور که در فوق متذکر شدم این مسابقه بدون شرط بندی نبود و همچنان مهمانی هایی هم برگذار می شد که به شوخی و یا به راستی ان را خر پلو می گفتند مانند مهمانی که در سنتی ها می دهند و به ریشخندی به ان چ… پلو می گویند!
