نباشه ما مردم مانند بسیاری دیگر این مردم در مورد کاندیدان محترم ریاست جمهوری چندان بلدیت ( یعنی شناخت) نداریم. هر چند که می گویم این کاندیدان محترم را نمی شناسم اما این به معنی عدم شناخت از جامعه و مردمانش نیست! بدین منظور که لااقل یک تعداد از گل های سر سبد این جامعه که همان وکلای محترم و محترمه باشد را از نزدیک می شناسم. وکلایی که ظاهرا همین مردم انتخاب شان کرده اند و به خانه ی ملت یعنی پارلمان راهی شان نموده اند. آن تعداد از وکیل و وکیله صاحبانی که من می شناسم و از ایشان شناخت حاصل کرده ام، می دانم که حتی قادر به تقسیم کردن ” جو دو خر ” هم نیستند، چه برسد به این که به کار حکومت و مردم رسیدگی نمایند!؟
این ضرب المثل؛ نباشه ( ! ) ” در وطن های ما مردم ” کاربرد ویژه دارد و معمولا در مورد کسانی استعمال می شود، که جانب مقابل بسیار “افلاس” باشد! حالا – مجبور می شوم این واژه ی مغلق افلاس را هم تفسیر کنم؛ افلاس در لغت به معنی ورشکست شدن و یا ورشکسته است اما در اصطلاح مردم وطن های ما به اشخاصی افلاس می گویند که از لحاظ خوی و خاصیت چیزی شبیه لات های مرحوم سلطان محمود باشد. این هم واضح است که می گویند لات های سلطان محمود آدم های مفت خوری بودند! القصه؛ بعضی از این آقایان کاندیدان را که صحبت های شان را از این جا و آن جا دیده ام و می بینم و می شنوم، با خود دچار تردید می شوم که ایشان ” جو دو خر ” را تقسیم کرده بتوانند، یا خیر؟! چه برسد به این که بتوانند کار مملکت و حکومت را از پیش ببرند.
نتیجه ی اخلاقی؛ ایها الناس؛ به فکر نان باشید! از قدیم گفته اند که خربوزه آب است. مواظب باشید که کدام خربوزه و یا تربوز زیر بغل تان گذاشته نشود!
خود دانید!! و السلام
۲۶ دلو ۱۳۹۲
عباس کوثری
