در این روزها دزدی و راه گیری تبدیل به یک امر عادی شده است، روزی نیست که همشهریان مان از سرقت اموالشان شکایت نکنند. مردم عادی هم به زبان و سبک خودشان این اقایان زورگیر و راهزن را ملامت و سر زنش می کنند. اما اگر اندکی تعمق کنیم این اقایان سارق زیاد هم ملامت نیستند. ضرب المثلی است که می گوید؛ در شهر لنگان باید لنگید. به عنوان نمونه ما روزها و شب ها برق نداریم اما هر دو ماه بل برق که می اید کمتر از دو – سه هزار نیست! این یک مورد. مورد دوم شبکه های مخابراتی است که به شیوه های مختلف جیب مردم را خالی می کنند. چند افغانی که برای فعال کردن انترنت می پردازیم، یا انترنت نداریم و یا اگر داریم صحیح کار نمی کند! خلاصه کلام این که هر دو عمل دزدی محسوب می شود تنها سبک و روش شان متفاوت است، روش گروه اول سنتی و کلاسیک است و گروه دوم مدرن و عصری که زیاد هم به چشم نمی اید؟! این را هم بگویم که شیوه ها و روش های مختلف دزدی در این وطن در جریان است که فرصت بیان ان در این مجال نیست! یکی و خلص: اب از سر چشمه گل است.
و من الله توفیق
۷ جنوری ۲۰۲۰
