در ملک خدا داد بر اساس فکر ، اندیشه و ابتکار چیزی نه ساخته می شود و نه بوجود می اید. بلکه تقلید، سیال داری و حسادت نقش عمده دارد. حرکت ها بیشتر گوسفند وار است. یک نفر که یک کار انجام داد، دیگران هم ان را تکرار می کنند بدون ان که به عواقب کار خود فکر کنند! چند مورد را که مشاهده کرده ام می گویم: بعد...
در جاده میوند یا همان سینما پامیر یک سرای لیلامی قرار دارد، که عمدتا بوت ( کفش ) فروشی است. من یگان وقت برای خریدن بوت لیلامی به آن جا رفته ام. بوت فروش های این سرای عمدتا از سه قوم هستند. تاجیک ها، هزاره ها و پشتون ها. خب طبیعی است برای آن که بوت مورد نظر خود را پیدا کنی...
یکی از همسایه های مان در قشلاق دو تا زن (همسر) داشت، هر کدام این خانم ها نام خدا چندین و چند فرزند داشتند. امرار معیشت خانواده آنها مانند اکثر خانواده های روستایی در افغانستان از راه زراعت و – عمدتا باغ داری(انگور) – همچنان مالداری تامین می شد. جمعیت...
اواز خواندن اریانا سعید در پارلمان اروپا ، مرا به یاد دوران عسکری (سربازی) خودم انداخت. سال ۱۳۶۸ من سرباز بودم، قرار بود به عنوان وظیفه (ماموریت) به قندهار پرواز کنیم. شبی که فردای ان پرواز داشتیم در قرارگاه مان سازنده، تبله چی و رقاصه یا به اصطلاح یک گروه هنری اورده بودند. تا ساعت مان تیر شود و...
در این روزها دزدی و راه گیری تبدیل به یک امر عادی شده است، روزی نیست که همشهریان مان از سرقت اموالشان شکایت نکنند. مردم عادی هم به زبان و سبک خودشان این اقایان زورگیر و راهزن را ملامت و سر زنش می کنند. اما اگر اندکی تعمق کنیم این اقایان سارق زیاد هم ملامت نیستند. ضرب المثلی است که می گوید؛...
در شهرستان [سانچارک] دو روز در هفته، روز بازار بود. دوشنبه و پنج شنبه. هر کس متاعی – گاو ، گوسفند، الاغ و یا محصولات زراعتی – برای فروش داشت به بازار می برد و اگر چیزی نیاز داشت از بازار تهیه می کرد. دلال هایی در بخش های – مانند مندوی غله جات، مال بازار و حده موترها …...
