در این روزها موضوع تصویر شتر در پشت زمینه ی شناسنامه های خیالی – از این جهت خیالی می گویم که؛ داشتن شناسنامه الکترونیکی بیشتر شبیه رویا است. مثل رویای وحدت ملی ، یا منافع ملی ،… با گذشت چندین سال ما تنها تصوری از آن را در ذهن داریم و تا هنوز این خواب تعبیر نشده است – موضوع بحث در شبکه های اجتماعی شده و بعضی از اشخاص سوال نموده اند که دلیل تصویر شتر در شناسنامه های الکترونیکی به چه مفهوم خواهد بود و یا می تواند باشد؟ بعضی حدس و گمان هایی که به ذهن می رسد را با خوانندگان محترم شریک می سازم ، شاید تشویش و نگرانی شان از این جهت مرفوع گردد!
– سمبل و نماد بسیاری از کشور ها حیوانات و یا گیاهان است. به عنوان مثال سمبل کشور نیوز لند حیوانی به نام کیوی است. ( جهت شناخت این حیوان به عکسی که در پشت بوتل رنگ بوت که به همین نام شناخته می شود، مراجعه نمایید ) و یا سمبل کشور لبنان که درخت کاج است. و قس علی هذه
– افغانستان زیست گاه حیوانات منحصری هست؛ مانند بز کوهی ( قوچ ) ، گوسفند مارکوپولو که در کوه های پامیر زیست گاه شان است و تازی افغانی که شهرت جهانی دارد، تنها در نزد قبایل جوگی می توان پیدا کرد. اما مشکل در این است که این حیوانات تنها در ساحات خاصی از کشور وجود دارند و هم این که این حیوانات نسبت به شتر کوچک تر هستند. از جهت کلان بودن، انتخاب شتر مناسب تر است.
– افغانستان به عنوان کشوری کوهستانی شناخته می شود. مناطق بسیار محدودی از کشور را دشت و یا فلات های هموار احتوا می کند. شتر حیوانی است که بیشتر در سرزمین های هموار از آن به عنوان وسیله ی ترانسپورتی استفاده می شود – نه در مناطق کوهستانی! به همین خاطر بیشتر ین رقم شتر در کشورهای عربی و بعضی از کشورهای شمال افریقا و آسیای مرکزی موجود است. از آن جایی که ما همیشه در جستجوی شر هستیم، این احتمال وجود دارد که کشورهای عربی در این مورد ادعا کنند که شتر نماد سرزمین آن ها است. و حکومات مان در آینده از آن به عنوان یک خوراک تبلیغاتی سود ببرند!
به عنوان مثال چند نمونه از جنجال های دایمی که دامنگیر کشور مان است و حکومت های گوناگون از آن به عنوان خوراک تبلیغاتی سود برده اند را متذکر می شوم: قضیه ی دیورند که بیشتر از صد سال با پاکستان جریان دارد، مثل آتش زیر خاکستر گاهی تازه می شود و گاهی کم رنگ ، قضیه ی تابعیت سید جمال الدین افغانی با ایرانی ها و موضوع وراثت از مولانای بلخ که به این تازگی ها با ترک ها و ایرانی ها مطرح شده است! می توان از قضیه شتر هم به عنوان یک سوژه در قضایای داخلی استفاده کرد و نفع برد!
– از آن جایی که کوچی ها در خانواده ی افغانی عضوی نازدانه است، هم از پرداخت مالیات معاف هستند و هم از انجام خدمت عسکری! این را نیز در نظر بگیریم که قباله ی اکثر چراگاه های کشور را هم در آستین دارند! با در نظر داشت این که این احتمال وجود دارد که اقوام دیگر مهاجر باشند یعنی ناقلین!!؟ بنابر این به عنوان چاپلوسی و … ، خواسته اند که عکس حضرت شتر در شناسنامه های ملی درج شود! تا به این وسیله نزدیکی و قرابت و خویشاوندی خود را با کوچی ها نشان بدهیم.
– کوچی ها خود نیازی به شناسنامه داشتن را احساس نمی کنند، زیرا آن ها به صورت دایمی در یک مکان زیست نمی کنند. از آن جایی که دیگران اصرار دارند که حضور دایمی آن ها را برای خود به اثبات برسانند. با آوردن تصویر شتر – به عنوان نماد کوچی ها – در شناسنامه های برقی، تلاش دارند در فصولی از سال که آن ها به مناطق دیگری در آن سوی مرز کوچ می کنند، حضور آن ها را با دیدن تصویر شتر در شناسنامه های برقی همیشه در ذهن خود زنده نگهداریم!
– در این روزها فرهنگ چاپلوسی که از آن با تعابیر دیگری مانند مانند بوت پاکی ، چرخه گیری و … نیز یاد می شود، رو به گسترش است. طراحان شناسنامه ی الکترونیکی با درج تصویر شتر در شناسنامه های برقی خواسته اند آمادگی شان را برای گسترش این فرهنگ اصیل و مترقی به اثبات برسانند به این امید که شاید پست سفارت و یا هم مدال” دملی اتل” را نصیب شوند!!
اندر باب فضیلت اُشتر
